L'horizon de la terre appelle l'horizon du ciel

Afgelopen week maakte ik weer een kloosterwandeling. Dit keer vanuit het klooster van de Benedictinessen van Notre Dame d’Hurtebise bij St. Hubert in de Belgische Ardennen. Op de heenreis overnachtte ik in een klooster (van de Karmelietessen) in Sittard. Hier maakten we ook een wandeling en bezochten we en passant op het kerkhof de graven van de kort geleden overleden bisschop Gijsen en van Toon en Rietje Hermans.

 

 Het klooster in Sittard

 

Het graf van bisschop Gijsen wacht op een steen.

Het graf van Toon en Rietje Hermans in Sittard

De volgende dag reisden we met trein en bus naar St. Hubert. Hiervandaan liepen we naar het klooster Notre Dame d'Hurtebise.

 En route...

 Het klooster van Hurtebise bij St. Hubert

Vooral de sacrale zang van de zusters in het klooster van Hurtebise raakte mij zeer. Als buitenkerkelijke wandelaar was ik zeer onder de indruk van hun zuivere, vaak meerstemmige a capella gezang - in fraai Frans - tijdens de Vigiles, Lauden, Eucharistievieringen, Vespers en Completen.

 De kapel

 Zijbeuk van de kapel 

Het gesprek met soeur Marie-Raphaël was indrukwekkend. Zij schrijft ook gedichten. Later kocht ik een bundeltje van haar in de serie 'Plume' met als titel 'Il est des horizons qui sont des amitiés'.

Hieruit het volgende vers:

L'horizon de la terre
appelle
l'horizon du ciel
et l'un absorbe l'autre
dans sa transparence

De wandelmaten op pad...

Onder de bezielende leiding van pelgrim Henricus - de stichter van de De Wandelmaat - maakten we fraaie wandelingen door het glooiende landschap. De reis - met het openbaar vervoer naar de Ardennen - was lang, maar het was zeer de moeite waard.

Ik werd bevestigd in mijn overtuiging dat bij het ervaren van religiositeit en spiritualiteit de vorm van cruciaal belang is. 'Les horizons' van Hurtebise klinken nog lang na...

Zie hier en daar berichten over de kloostertocht van vorig jaar.

Ook in Veenendaal aandacht voor expositie over Kees Stip

Ook in Veenendaal wordt aandacht besteed aan de expositie in de Oude Stelmakerij in Sellingen. Zoals hier in de Rijnpost. Kees Stip werd op 25 augustus 1913 aan de Nieuweweg 66 in Veenendaal geboren.

Zie ook: Rijnpost van vrijdag 12 juli 2013

'Nu en later is er hoop'. Kees Stip, dichter (1913-2001)

Vandaag maakte ik enkele foto's van de expositie in de Oude Stelmakerij te Sellingen.

Kees Stip speelde niet alleen piano, maar ook viool. Hier hangt

er een boven een lessenaar met daarop door Julius Röntgen 

getoonzette muziek van Trijntje Fops.

Een bezoekster bekijkt een foto waarop Kees Stip en Leo Vroman

met elkaar converseren tijdens de pauze van de Nacht van de Poëzie 
 in Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht (1994).

Op de expositie zijn - in de bedstee! -ook filmpjes te zien. Hier speelt 

Kees Stip (in 1988) piano in zijn huis te Laudermarke, gadeslagen 

door zijn vrouw Katja en toegeblaft door hond Mollepop.

Prachtige portretten van fotograaf

Hans Banus uit Stadskanaal

Een foto van Kees Stip, gemaakt tijdens de uitreiking van de 

Kees Stipprijs voor light verse aan Patty Scholten (l) in 2000. 
Stip was de eerste winnaar van deze prijs in 1985.

 Vertalingen  die Katja en Kees Stip maakten 
van kinderboeken van Dr. Seuss.

Hier de leestafel met daarop ter inzage o.a. Het Grote Beestenfeest en

VerzamelStip deel I (hier ook te koop). Uitgeverij Liverse heeft gemeld 

dat deel II binnenkort uitkomt!  

En verder nog  

Verder op de expositie o.a. nog unieke (archief)foto's, vitrines met veel boeken, kalenders, de typemachine, loep en aktetas van Kees Stip enz. Ook aandacht voor het Theater van de Natuur, waar in de dichterstrap het vers 'Waterlandschap' van Stip op de eerste trede is te lezen. Bovendien zijn er speciaal door Herman Janssen gemaakte foto's van 'De wereld van Kees Stip in Laudermarke' te bewonderen.

Frederike Heuving

Bij de opening van de expositie bracht mijn collega Johanna de Lange mij in contact met de ouders van Frederike Heuving. Zij is oud-leerling van de RSG Ter Apel en had in 1999 bij Nederlands een werkstuk over Het grote beestenfeest van Kees Stip gemaakt.

Vanmiddag haalde ik het bij haar ouders op (Frederike werkt nu als leraar in het basisonderwijs in Roosendaal en had het naar hen toegestuurd). In het voorwoord schrijft ze: Speciaal wil ik dhr. Stip bedanken voor het feit dat ik, weliswaar samen met mijn moeder - dus mam, dan spreek ik hierbij ook even mijn hartelijke dank aan jou uit! - een tweetal middagen bij hem ben geweest. Heel fijn dat hij ons heeft ontvangen, want het was heel gezellig.

Ik geef dit werkstuk een mooie plek op de expositie.

Expositie over Kees Stip geopend

'Nu en later is er hoop'

Zaterdag 6 juli is de expositie ‘Nu en later is er hoop’ over puntdichter Kees Stip (1913 – 2001) in de Oude Stelmakerij in Sellingen door de Blijhamster dichter Willem Jan van Wijk geopend. Hij haalde op humoristische wijze herinneringen op aan Stip, die hij goed gekend heeft en droeg enkele gedichten voor. Kees Stip werd in Veenendaal geboren, maar woonde de laatste 23 jaar van zijn leven in Laudermarke bij Sellingen. De expositie loopt nog tot 28 september a.s.

 Dichter Willem Jan van Wijk opent de expositie.

Gelukkig was het mooi weer, zodat we de opening buiten

 - achter de Oude Stelmakerij - konden laten plaatsvinden.
Al die mensen hadden niet in de expositieruimte gepast...

Waterlandschap
Na een welkomstwoord door Helen Kämink, conservator-directeur van het Streekhistorisch Centrum, hield ik een inleiding over de vraag waarom ik dit jaar heb uitgeroepen tot Kees Stipjaar en legde ik een link tussen zijn geboorteplaats Veenendaal (waar ik ooit op het Christelijk Lyceum werkte) en Sellingen/Laudermarke. Margot Meendering, een leerling van mij op de RSG Ter Apel zong daarna, zichzelf begeleidend op gitaar, enkele door haar getoonzette teksten van Kees Stip: Waterlandschap en Op een bok (die van Siddeburen). Hierna verrichtte Willem Jan van Wijk de officiële opening.

  Inleiding (foto: Hannes Sanders)

Margot Meendering zingt Stip (foto: Hannes Sanders)

Nico Visscher
Leuk was dat ook Nico Visscher, die veel werk van Kees Stip illustreerde, aanwezig was. Hij stelde een stapel dubbelboekjes Beestenboel van Trijntje Fop / Drie levens van Blekebeen ter beschikking voor de verkoop. Het was een speciale uitgave ter gelegenheid van de expositie 50 jaar Vis, 50 jaar fris in het Nederlands Stripmuseum in Groningen (februari 2013).
Ook oud-burgemeester Euverink (die Stip destijds ridderde), oud-uitgever Boucher, collega's van de RSG Ter Apel, Sellingers die Stip al dan niet gekend hebben, vertegenwoordigers van de gemeente Vlagtwedde, een afvaardiging van het bestuur van Viseum Veenendaal, buren, vrienden en vele andere belangstellenden gaven acte de présence.

 

Het 'dubbelboekje' met illustraties van Nico Visscher. Zolang de voorraad 

strekt voor 5 euro verkrijgbaar in de Oude Stelmakerij in Sellingen.

Dankzij Uitgeverij Liverse zijn inmiddels ook VerzamelStip deel I (€ 15,00) en Het Grote Beestenfeest. De beste Trijntje Fops aller tijden (€ 10,00) aan de balie te koop.

 

Zo'n 70 mensen woonden de opening bij. Rechts vooraan Helen Kämink.

Kees Stipfestival 

Behalve de expositie volgt er op 31 augustus in Sellingen nog een Kees Stipfestival met o.a. dichters van het light verse Patty Scholten, Lévi Weemoedt en Mats Beek (stadsdichter van Veenendaal) en het kleinkunstduo Joop Visser & Jessica van Noord.  Zowel Patty Scholten als Joop Visser heeft Kees Stip goed gekend. In september is er een schoolproject met dichtwedstrijd op de RSG Ter Apel en in november weer het jaarlijkse Kees Stipdictee in de Hesse Bibliotheek te Ter Apel. Een 'schets' over de Groninger jaren van Kees Stip ben ik momenteel aan het schrijven. Ik zoek nog een uitgever/sponsor...

Zie o.a. ook: Dagblad van het Noorden, Ter Apeler Courant: Kees Stip geëerd met 'Nu en later is er hoop',  Expositie Kees Stip geopend en Uitgeverij Passage  

Expositie over Kees Stip van 6-7 tot 28-9

We zijn druk met de voorbereidingen van de expositie. Momenteel wordt hard gewerkt aan het fotomateriaal: archieffoto's en speciaal voor de expositie gemaakte foto's (van de leefwereld van Kees Stip) door Herman Janssen. Binnenkort de opening door dichter Willem Jan van Wijk.

De verbeelding aan de macht in Bourtange

UITNODIGING 

voor de ckv-eindpresentaties

DE VERBEELDING AAN DE MACHT IN BOURTANGE

op dinsdag 25 juni 2013 om 19.00 uur (welkom vanaf 18.30 uur)

in de vesting Bourtange. Verzamelen op het marktplein.

A.u.b. parkeren op de parkeerplaats buiten de vesting.

uitvoerenden:

leerlingen RSG Ter Apel (klassen 4-havo en 4-vwo)

de toegang is voor iedereen vrij!

Rabo

De brievenbussen gaan grotendeels uit het straatbeeld verdwijnen. Postkantoren, buurtwinkels én banken legden al eerder het loodje. In 2000 schreef ik over de verdwijnende Rabobankkantoren al een column in de Volkskrant. Tot mijn grote verbazing tref ik die nu op de site van het AD aan. Hopelijk geen voorbode van alweer een krantenfusie...

De column (hiervoor moet je je soms op de AD-site aanmelden, daarom heb ik hem ook hieronder geplaatst):
 
Rabo
Hans ter Heijden

AD 8-8-00 - 00:00 

 

Op onze breedbeeldbuizen zagen we tijdens de Tour dagelijks onze Rabo-ploeg door het Franse landschap suizen. Bergje op, bergje af, dorpje in, dorpje uit....

 

Dit flitsende beeld moet de marketingjongens en -meisjes van de Rabobank op een idee hebben gebracht. Bij mij in de buurt, in Oost-Groningen, wordt namelijk een uniek concept geïntroduceerd: de bank-op-wielen. Onder het motto 'Geld moet rollen' suist de Rabo-Dollardploeg straks dorpje in, dorpje uit door de heerlijkheid Westerwolde en de 'graanrepubliek' van het Oldambt.

Door Nieuweschans, Finsterwolde, Nieuwolda, Noordbroek, Meeden, Heiligerlee en Wedde. Eén keer per week, want dat is voldoende om - na het opheffen van de bankkantoren - alle boeren, burgers en buitenlui die Rabo groot hebben gemaakt, te vriend te houden. Dénken ze, bij de Rabo.

'Herziening kantorennet maakt ruimte voor meer persoonlijke dienstverlening en professioneel advies.' Dit is de flitsende titel van het vlugschrift waarin de voornemens worden ontvouwd. Waarin verslechteringen als verbeteringen worden voorgespiegeld; we heffen dan wel onze kantoren - inclusief betaalautomaten - op, maar je kunt toch gezellig internetbankieren of per telefoon '24 uur per dag!' je bankzaken regelen.

Tel uw zegeningen, keer op keer! Als je straks niet alleen het gemeentehuis, het postkantoor en de buurtwinkel mist, maar ook nog de bank. En vereenzaam maar lekker als je vanaf je bank teleshopt, telebankiert of telefoneert.

Wat is dat toch dat willens en wetens de sociale structuur in gemeenschappen wordt verkwanseld? Hoe je het ook wendt of keert, ondanks de pogingen deze dorpen levend te houden, worden er wéér ontmoetingsplaatsen geschrapt, wordt er wéér een stukje 'ziel' weggehaald, ontkent wéér een in deze streek gewortelde instelling haar maatschappelijke verantwoordelijkheid.

En wat zegt de Rabo hierop? 'Ook wij kunnen ons niet onttrekken aan de invloed van maatschappelijke en economische ontwikkelingen. Ook wij zullen efficiënt moeten blijven werken om in de toekomst nog een persoonlijke bank te kunnen zijn.' Het is om ontroerd van te geraken.

En is het feit dat ik in het afgelegen gehucht Harpel - waar de enige winkel al lang is verdwenen, maar we nog wel een schooltje en een dorpshuis hebben - de onheilstijding thuisbezorgd kreeg, een vingerwijzing dat straks ook de bank in het dichtstbijzijnde dorp Vlagtwedde gaat verdwijnen? En daarna in Onstwedde, in Mussel, in Bourtange?

Of is er toch nog hoop? Jazeker, denken, nee wéten ze bij de Rabo, want nadat de dokter en de dominee uit onze dorpen verdwenen, doet nu de Rabo-pastor er zijn intrede. Halleluja! Vergezeld van zijn digitale ouderling - de laptop - komt hij desgevraagd op huisbezoek. Tel uit je winst! Dénken ze, bij de Rabo.
 
Maar de klanten zijn niet gek. Dag Rabo! Dág!! Dág!!!

(Uit woede over het verdwijnen van de kantoren van de Rabobank zegde ik mijn bankrekening daar inderdaad op en stapte ik over op een andere bank. Niet lang daarna sloot ook deze zijn kantoren en nu kan ik nog slechts via internet mijn bankzaken regelen. Dat gaat zo nu en dan met veel frustratie gepaard. Trouwens, het schooltje uit Harpel is ook al verdwenen...)