Posts tonen met het label György Konrád. Alle posts tonen
Posts tonen met het label György Konrád. Alle posts tonen

dinsdag 17 september 2019

Film: De smaak van water

De smaak van water (1982) is een film van Orlow Seunke, gebaseerd op de roman De bezoeker van de vorige week overleden Hongaarse schrijver György Konrád. De film werd onder andere bekroond met een Gouden Leeuw voor het beste debuut op het Filmfestival van Venetië en de Unicef Persprijs. Met o.a. Gerard Thoolen, Dorijn Curvers, Joop Admiraal, Olga Zuiderhoek en Hans van Tongeren.

Bekijk de film hier

VPRO CINEMA over DE SMAAK VAN WATER:
Indringende eersteling van Orlow Seunke; werd in 1982 in Venetië bekroond met een Gouden Leeuw voor het Beste Speelfilmdebuut. Het vaderlandse filmjournaille deed er nog een schepje bovenop met de Prijs van de Nederlandse Filmkritiek tijdens de tweede editie van de Nederlandse Filmdagen in Utrecht. 
Thoolen is de ambtenaar die verbeeldt waar de hulpverlening ophoudt en de persoonlijke betrokkenheid begint als hij een verwilderd meisje aantreft in de kast van haar overleden ouders. Een evergreen in het opleidingstraject van sociale hulpverleners.

maandag 16 september 2019

György Konrád (1933 - 2019): Zelfs in zwartste tijden trouw aan Hongarije

György Konrád
Nauwgezet en wanhopig
Met mij zaten in 1989 velen aan de buis gekluisterd als er weer een aflevering van de vierdelige VPRO-serie 'Nauwgezet en wanhopig' werd uitgezonden. Wim Kayzer bracht aan de hand van de levensloop van vier schrijvers en denkers de menselijke geschiedenis van de twintigste eeuw in beeld. Hij interviewde Gabriel Garcia Marquez, Jorge Semprún, George Steiner en György Konrád. Vooral Konrád maakte een diepe indruk op mij. Dat gold overigens ook voor zijn boeken, die ik daarna ben gaan lezen.

Langzame opmerkingen
Romans als De bezoeker en Tuinfeest, maar ook Langzame opmerkingen in een snelle tijd, een
Van Gennep Amsterdam 1990
bundeling teksten die hij in 1989 voor NRC Handelsblad en De Morgen schreef. Deze vormen een doorlopend commentaar op de omwenteling die zijn land - Hongarije - doormaakte. Op de achterflap lees ik: "Konrád heeft Hongarije nooit willen verlaten, zelfs in de zwartste tijden niet. En wat de opeenvolgende machthebbers ook van hem verlangden, hij bleef wie hij was: integer en individualistisch." Ik voeg eraan toe: én tot het laatst toe zeer kritisch, ook richting Viktor Orbán, de huidige premier, die hij onder meer antisemitisme verweet.

Toen ik in 2011 met dit weblog begon, besloot ik de prachtige titel van deze bundel er boven te zetten. Omdat ik ook de tijd wilde nemen om de haastige wereld om mij heen te becommentariëren, maar vooral als eerbetoon aan deze grote schrijver. Dat is het nu des te meer.


Fragmenten uit een interview (2017) met György 
Konrád over de Tweede Wereldoorlog.

Afgelopen vrijdag overleed György Konrád in zijn woonplaats Budapest. Lees hier een In Memoriam in Trouw. In dezelfde krant schreef Stevo Akkerman een mooie column over Konrád.

Van de schoonheid en de troost
Behalve in 'Nauwgezet en wanhopig', werd Konrád ook door Wim Kayzer geïnterviewd in 'Van de schoonheid en de troost' (VPRO, 2000). Ook een fascinerende tv-serie (van 27 delen), waarin schrijvers, filosofen, wetenschappers, beeldende kunstenaars en musici zich bogen over de vraag: "Vertel me wat dit leven de moeite waard maakt". Met naast Konrád o.a. Rutger Kopland, Karel Appel en Yehudi Menuhin.

(De portretfoto van Konrád staat op de achterflap van de bundel Langzame opmerkingen in een snelle tijd.)