Sterren schitteren in Backemoor

Afgelopen vrijdag woonden we in het kader van de Musikalischer Sommer in Ostfriesland een concert bij in het prachtige kerkje van Backemoor, niet ver van Leer. Hier traden de beroemde violist Philippe Graffin en zijn muzikale vrienden op. Het was een eindje rijden, maar dan heb je ook wat: een prachtig concert waarin de muzikale sterren stuk voor stuk schitterden.

Dimitri Ashkenazy op klarinet met de virtuoze Anna Magdalena Kokits (26!) op klavier openden met vier fraaie fantasiestukken van Niels Gade. Kokits was ook de spil in het kwintet in Es-Dur, opus 16 van Ludwig van Beethoven. Zeer harmonieus speelde zij, samen met Ashkenazy (klarinet), Martin Roos (hoorn), Akio Koyama (fagot) en Nathanael Amrany (hobo) deze inspirerende muziek.

Pianiste Anna Magdalena Kokits

Van een adembenemende schoonheid was het Concert voor piano, viool en strijkkwartet opus 21 van Ernest Chausson (1855-1899). Nu speelde Iwan König piano en Philippe Graffin viool. Het strijkkwartet bestond uit Franziska König (viool), Franz Chien (viool), Petra Wolff (altviool) en Christoph Otto Beyer (violoncello). Chausson, van wie ik nog nooit gehoord had, was voor mij een openbaring. Meeslepende, spannende, maar ook ontroerende muziek, geheel passend bij het culturele klimaat van het Fin de siècle.

Hier een uitvoering van het eerste deel van het Concert voor piano, viool en strijkkwartet van Ernest Chausson in de zaal van het Prins Claus Conservatorium in Groningen (2013). Met Roland Daugareil (viool), Anastasia Goldberg (piano), Romana Porumb and Kostas Malamis (viool), Sandor Antal (altviool) en Anne-Elise Thouvenin (cello).

Philippe Graffin en Iwan König speelden tenslotte met 'Tzigane' van Maurice Ravel de sterren van de hemel boven Backemoor.

Erbarme dich

Nog nooit heeft een Zomergast zo'n verpletterende indruk op me gemaakt als Reinbert de Leeuw afgelopen zondag. Een bevlogen, inspirerende musicus, componist én docent. En nota bene deze muzikale vernieuwer eindigt met de aria 'Erbarme dich' uit de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach. Reinbert de Leeuw: "Ja, het beroemdste stuk met de beroemdste aria. Groter cliché bestaat niet. Maar Bach komt het dichtste bij, ja bij wat, dat weet je ook niet eens... (...) De componist Mauricio Raúl Kagel zei: 'In Christus geloven we misschien niet allemaal, in Bach wel'. Het is verpletterend mooi."

Matthäus Passion: Aria 'Erbarme dich'. Damien Guillon, alt;  

Choir and Orchestra of Collegium Vocale Ghent o.l.v. Philippe Herreweghe 

 

Hier een recensie in de Volkskrant.

Teken voor een kleinschalige gemeente Westerwolde!

Zes supergemeenten

De provincie Groningen wil van 23 min of meer kleinschalige gemeenten naar zes supergemeenten met zo’n 100.000 inwoners. De burgers en besturen van de gemeenten Bellingwedde en Vlagtwedde willen echter niet fuseren met Pekela, Veendam en Stadskanaal (het provinciale plan). Zij willen wél samen met elkaar de gemeente Westerwolde gaan vormen, zo mogelijk uitgebreid met Onstwedde en omgeving (ca. 25.000 inwoners). Vlagtwedde en Bellingwedde passen wat natuur en cultuur betreft uitstekend bij elkaar en hebben inmiddels het Cittaslowkeurmerk verworven.



Theater van de Natuur aan de oever van de Ruiten Aa in Sellingen
Foto: Herman Janssen, Ter Apel

 

Provincie Groningen schoffeert inwoners en gemeentebesturen

Gedeputeerde Bote Wilpstra (nota bene van Democraten 66!) heeft de tegenstanders wel ‘gehoord’, maar niet naar hen geluisterd. Hij wil zijn plannen coûte que coûte doorzetten. Wij als Westerwolders pikken dat niet. Help ons in de strijd en teken de petitie! Er zijn twee versies: één voor inwoners van de gemeenten Bellingwedde en Vlagtwedde en één voor mensen die elders wonen, maar Westerwolde een warm hart toe dragen.

Kijk hier naar een filmpje over de gemeente

Westerwolde in oprichting

 

Teken! Klik hier: http://expeditiewesterwolde.com/

Bij voorbaat hartelijk dank!

Hans ter Heijden, Westerwolder in hart en nieren

Voor mijn pleidooi - onlangs in de Volkskrant -  klik hier.

Ik heb n dreum

Vanaf mijn vierde vertoefde ik maar liefst 61 jaren in schoolgebouwen. Althans op doordeweekse dagen. Als kleuter, scholier, student, docent, decaan en in nog een aantal functies. Ik heb nog het krijt meegemaakt, de platen van Isings, de apen, noten en Miesen aan de muur, maar ook de schaalvergroting, het grote graaien van de 'boven ons gestelden' en de onvermijdelijke teloorgang van de Amarantis Onderwijsgroep.

Negen jaar geleden kwam ik weer 'thuis' op de regionale scholengemeenschap van Ter Apel. Kleinschalig, overzichtelijk. Hier gaf ik met veel plezier Nederlands en - als onderdeel van culturele kunstzinnige vorming (ckv) - creatief schrijven. Nu ben ik met pensioen. En t is goud zo.

met karikatuur en linosnede

In de grote, stijlvolle zaal van Hotel Boschhuis in Ter Apel werd op 3 juli op feestelijke wijze afscheid genomen van nog drie collega's en mij. Met acts, toespraken en muziek. Ook waren er cadeaus, onder meer een door collega tekenen Rob van Eek gemaakte karikatuur en een prachtige linosnede van het schoolgebouw van de RSG Ter Apel aan de Oude Weg, ook van zijn hand.

Zelf hield ik - in de vorm van een verhaaltje met als titel 'Ik heb n dreum' - een vurig pleidooi voor meer lesuren culturele kunstzinnige vorming en kunstonderwijs. Maak van de RSG een Cultuurschool! Het eindigde met de beroemde woorden van Barack Obama: 'Yes we can!'

 

'Yes we can!'

Natuurlijk bedankte ik iedereen voor de geweldige tijd. Mijn leerlingen waren echter vanzelfsprekend mijn belangrijkste inspiratiebron. Als eerbetoon aan mijn 'publiek' in al die jaren, droeg ik een gedicht voor van een van hen, Emiel Vrolijk. Hij schreef het ooit bij mij voor de Grunneger Schriefwedstried. Het schetst mijn nabije toekomst:

     Ik zit in de naacht
     te stoaren over de stille oetgestrekte velden;

     gitoar in de haand, hond an mien zai.

     Meziek moaken, mit de krekels en kikkers
     als mien ainegste luusteroars.
     En t is goud zo.

(Foto's: Bennie Kuipers, RSG Ter Apel)

Met creativiteit kom je overal

Op 24 juni gaven de leerlingen uit klas 4 havo/vwo van de RSG Ter Apel hun eindpresentaties.
Geïnspireerd door de Natuurbelevingstocht in oktober 2013, werkten zij bij de ckv-disciplines beeldende vorming, drama, creatief schrijven, muziek, foto en film deze cursus aan hun eindproducten. WK voetbal en (mot)regen weerhielden vele belangstellenden niet om deze avond naar het Theater van de Natuur te komen! Een foto-impressie.

De Kunst Van Natuurlijk Beleven (DKVNB) -

Het Natuurlijk Beleven Van Kunst (HNBVK)

 

Eindpresentaties culturele kunstzinnige vorming

leerlingen klas 4 havo/vwo RSG Ter Apel

 langs de heide...

... met schapen

a capellakoortje

 high tea

 publiek bij de dichterstrap

 toneel

 fotografie

 poëzie

voorbereiding op spreekkoor 'De kracht van de Natuur'

 De mens..

 ...verschijnt;

 natuur...

 ...verdwijnt...

 slotakkoorden

DKVNB - HNBVK

U I T N O D I G I N G

 

voor de CKV-eindpresentaties

De Kunst Van Natuurlijk Beleven (DKVNB) -

Het Natuurlijk Beleven Van Kunst (HNBVK)

 op dinsdag 24 juni 2014 om 19.00 uur (welkom vanaf 18.30 uur)

in en om het Theater van de Natuur aan de oever van de Ruiten Aa

bij Sellingen. We beginnen op de parkeerplaats in het bos

aan de Dennenweg (na zwembad en
De Noordmee iets verderop links).

uitvoerenden:

leerlingen RSG Ter Apel (klassen 4-havo en 4-vwo)

de toegang is voor iedereen vrij

(parkeren bij SBB-bezoekerscentrum De Noordmee, Dennenweg 1a)

Quatuor pour la fin du temps

'Hommage aan Rian de Waal' luidde de titel van het programma dat op 25 mei jl. in concertboerderij 'Onder de linden' in Valthermond werd uitgevoerd. Precies drie jaar geleden overleed deze aimabele en virtuoze pianist, die samen met zijn vrouw, mezzosopraan Marion van den Akker, in het begin van deze eeuw in 'Onder de linden' een prachtige concertzaal realiseerde.

Eerbetoon
Marion van den Akker was er in geslaagd topmusici met wie De Waal had samengewerkt naar Valthermond te halen. Violist Moshe Hammer en klarinettist James Campbell waren speciaal uit Toronto en Bloomington naar de Veenkoloniën gekomen. Samen met nog twee dierbare collega's van Rian, Harro Ruijsenaars (cello) uit Zweden en pianist Paul Komen uit Groningen, speelden zij ontroerend mooi het onnavolgbare Quatuor pour la fin du temps van Olivier Messiaen. Dit was voor Rian de Waal het meest aangrijpende en gekoesterde kamermuziekwerk aller tijden. Een mooier eerbetoon was niet denkbaar.

Tijd
Quatuor pour la fin du temps werd op 15 januari 1941 voor 5000 Franse krijgsgevangenen uitgevoerd in een Duits krijgsgevangenenkamp in Polen. Het gaat over het einde der tijden, maar ook over de opheffing van het muzikale principe tijd. Messiaen hoopte op het einde van zijn gevangenschap, maar hij wilde met deze compositie vooral ook het begrip tijd onderzoeken en vooral het Nu vinden.
Jaren geleden hoorde ik deze muziek (in de serie Muzikale Zomer) al eens in de monnikenkerk van het klooster in Ter Apel. Ook toen maakte het stuk een verpletterende indruk.

Kijk en luister hier naar een uitvoering van 'Quatuor pour la fin du temps' door

Daniel Hope, viool, Patrick Messina, klarinet, Tatjana Vassiljeva, violoncello en
Nicolas Stavy, piano tijdens het Festival de Musique de Wissembourg in 2012.

Passie
Aan Messiaen werd tijdens het concert ook eer betoond. De jonge pianisten Maria Fatela López en Itxaso Etxeberria Jaurietta speelden respectievelijk Hommage à Messiaen van Toru Takemitsu en Tombeau de Messiaen van Jonathan Harvey. Beide composities geven een eigen invulling aan Messiaens klankwereld en werden met veel passie en een ongelofelijke techniek vertolkt.

Klik hier voor een toelichting op Quatuor pour la fin du temps