In de Kleine Komedie in Amsterdam is de 92-jarige Drs. P (Heinz Polzer) geëerd. Aanleiding was de presentatie van Compilé Complé, een boek met acht cd's die een overzicht geven van het werk van deze unieke zanger, tekstschrijver en cabaretier.
Onder de artiesten die optraden waren Maarten van Roozendaal, Gerard Cox en
Erik van Muiswinkel. De Kleine Komedie noemde het "een eerbetoon aan de grootste
taalkunstenaar die Nederland de afgelopen eeuw kende". Na afloop van de
presentatie kreeg Drs. P een erepenning van de stad Amsterdam.
Heen en weer
Jaren geleden was ik aanwezig bij de onthulling van de steen aan de oever van de Lek in Wijk bij Duurstede, waar een deel van het beroemde lied 'De Veerpont' van Drs. P in uitgebeiteld is (onderdeel van de gedichtenroute Poëzie in Steen). Hieronder een oude opname van het lied.
Ien de stried veur erkennen van t Nedersaksisch
(under aander Grunnegs, Drents en Achterhooks) is n nije webstee de
lucht iengoan: Nedersaksisch is een taal.
Hier kinnen ie ook de petietsie ondertaiken
dij minister Spies aansporen mot tot heroverwegen van heur besluut t
Nedersaksisch nait hailendaal te erkennen.
In 2008 nam ik - na
25 jaar - afscheid van de Amarantis Onderwijsgroep. Deze onderwijsmoloch
(30.000 leerlingen in het mbo en vo) kwam kortgeleden - terecht - negatief in
het nieuws. Wegens wanbeheer was er een miljoenentekort en er moesten minstens
200 banen uit. Van bevriende oud-collega's begreep ik dat alle medewerkers een
zwijgplicht opgelegd hadden gekregen (!). Met terugwerkende kracht wond ik me
zo op over de teloorgang van deze onderwijsfabriek die velen (behalve de raad
van toezicht en het enig overgebleven lid van het college van bestuur) aan
zagen komen, dat ik besloot een ingezonden stuk naar de Volkskrant te
sturen. Afgelopen woensdag werd dit artikel, met als kop 'Megascholen
hebben hun beste tijd gehad', geplaatst in de rubriek Opinie & Debat.
Volkskrant 15 februari 2012
Toeval bestaat
niet. Nog diezelfde dag werd door bemiddeling van de minister zelf een
interimmanager benoemd: Marcel Wintels, voorzitter van het college van bestuur
van Fontys Hogescholen. Deze liet er geen gras over groeien. "Amarantis is
één bak ellende", zei hij in het Parool. Defuseren was volgens hem
de enige oplossing. Heel Amarantis wordt nu ontmanteld; er moeten zes à acht
levensvatbare scholengroepen overblijven.
De naam Amarantis
is afgeleid van amarant, dat staat voor eeuwige groei en bloei. Deze
Amarantis is nu echter definitief uitgebloeid.
Zowel op scholen
van Amarantis als op mijn huidige (kleinschalige) RSG in Ter Apel werd positief
gereageerd op mijn artikel. En ook via andere - veelal digitale - kanalen kreeg
ik hartverwarmende reacties.
Marcel Wintels, de
troubleshooter, reageerde op twitter: "Conclusie
Hans ter Heijden te generiek. Ook goede voorbeelden van grote scholen. Maar
Amarantis inderdaad vb van bestuurlijk wanconstruct."
(Fontys, waar hij de baas is, heeft 40.000 studenten...)
Jaarlijks vindt in de gebouwen van de RuG in Groningen de Dag van Taal, Kunsten en Cultuur plaats. Doel hiervan is docenten talen en ckv te inspireren. Ramsey Nasr, de dichter des vaderlands, mocht gisteren de dag met een lezing openen, waarna hij werd geïnterviewd door mijn oud-collega Nederlands op het Christelijk Lyceum Veenendaal, André van Dijk.
Ramsey Nasr
Volgens Nasr zien velen poëzie als een religie, of een ziekte: "Hij is aan de poëzie. Het tast je aan.(...) Goede poëzie probeert je te verleiden, heft natuurwetten op". Hij vindt dat docenten Nederlands en ckv hun leerlingen, of ze dat nou leuk vinden of niet, moeten onderwijzen in poëzie en ook de klassieken - als Leopold en Gerhardt - niet moeten vergeten. "Het moet onder dwang gebeuren", zei hij. De grote, volle zaal van het Academiegebouw lachte, maar hij heeft gelijk, al is 'dwang' misschien een te groot woord. Poëzie is gewoon een vanzelfsprekend onderdeel van je vak waar je leerlingen kennis mee laat maken. Overigens heb ik niet de illusie dat al mijn leerlingen door de poëzie verleid worden. Maar ik ben er wel zeker van dat - misschien pas jaren later - velen hierdoor worden verrijkt. Bovendien vinden leerlingen poëzie vaak leuk (cool), zeker als ze ook zelf de opdracht krijgen om bijvoorbeeld een sonnet te schrijven.
Nasr roept niet alleen dat poëzieonderwijs belangrijk is, hij bezoekt ook veel scholen en maakt clips en cd's waarop hij gedichten voordraagt. Moderne én klassieke.
mi have een droom
Tot slot van zijn zeer inspirerende optreden droeg Ramsey Nasr zijn - in de straattaal van de toekomst geschreven - gedicht mi have een droom (Rotterdam 2059) voor:
Een welverdiend, klaterend applaus viel hem ten deel.
Afgelopen zondagmiddag was ik alweer in Theater Geert Teis in Stadskanaal. Met dit dorp (want dat is en blijft het, al doet de naam anders vermoeden en is het foeilelijk uit z'n krachten gegroeid) heb ik niks, maar dan ook helemáál niks. Maar deze wanstaltige would-be metropool, waar wolkenkrabbers als vloeken in een stenen taal de prachtige Groninger horizon verkrachten, herbergt drie diamanten: Theater Geert Teis, de Openbare Bibliotheek en de Muziekschool. Niet omdat het zulke prachtige gebouwen zijn, want dat zijn het niet, maar om wat er gebeurt, wat er te doen is, wat ze uitstralen: kunst, cultuur.
Alex Roeka
In Geert Teis zwaaide jarenlang Bé Lamberts de scepter. Hij dorst het aan niet alleen kaskrakers, maar ook onbekend talent naar deze uithoek te halen. Dankzij hem ontdekte ik enkele jaren geleden Alex Roeka, die toen voor een handjevol mensen optrad. Hij maakte diepe indruk op me vanwege zijn prachtige, ingetogen en poëtische teksten en zijn subtiele vertolking, begeleid door begenadigde musici. Hopelijk zet Lamberts' opvolger - die flink moet gaan bezuinigen - zijn beleid voort.
Ook zondag was de zaal weer bij lange na niet vol. Onbegrijpelijk! Maar ook nu weer maakte Roeka een verpletterende indruk, met het programma
'Zachtaardig vergooid'. Onder andere met het nummer 'Gestreeld en gekrast'.
Op de webiste van Alex Roeka zijn ook zijn liedteksten te vinden.
Applaus voor Eline en Rowdy bij finale Sonnettenwedstrijd
Gisterenavond werd - in het kader van Gedichtendag - in een vrijwel uitverkocht Theater Geert Teis in Stadskanaal de Muzikale Avond van het Gedicht gehouden. Onderdeel van deze avond (met onder meer optredens van Dana Winner en Erwin de Vries) was een sonnettenwedstrijd voor middelbare scholieren. Er waren drie genomineerden: Eline Jansen (vwo-4) en Rowdy Prins (havo-4) van RSG Ter Apel en Anouk Baumgart van Ubbo Emmius College Stadskanaal.
De opbrengst van dit benefietconcert gaat naar Boko Africa.
Baukje Galama opent de Muzikale Avond van het Gedicht.
Onder begeleiding van de beroemde Koninklijke Militaire Kapel ‘Johan Willem Friso’ (met door Jacob de Haan gecomponeerde muziek) lazen de drie dichters hun sonnetten voor. Ze kregen alle drie een ovationeel applaus. In de pauze stemde het publiek. Anouk Baumgart won, maar presentatrice Baukje Galama, burgemeester van Stadskanaal, prees ook de geweldige prestaties van de twee RSG’ers. Ondanks het feit dat de toneelknecht vergat hun microfoons goed te richten (en er nauwelijks met de kapel gerepeteerd kon worden), droegen ‘onze’ Eline en Rowdy hun prachtige zelfgeschreven gedichten met verve voor. Chapeau!
De genomineerde sonnetten (thema 'stroom') van de RSG-leerlingen:
Meegesleurd
Aan deze kant van de rivier
Spring ik met veel plezier
In het water
De rest komt later.
Zorgeloos word ik meegevoerd
En maak me nergens meer zorgen over,
Als ik de hele rivier verover,
Terwijl ik nog geen vin heb verroerd.
Maar ineens gebeurt het onverwachte:
Hoe wild ik ook zwem,
Het water wordt mij de baas.
Het is afgelopen met die mooie gedachte:
Op dit water zit geen rem,
Alles wordt een waas..
Eline Jansen, V4a, RSG Ter Apel
Eline Jansen draagt 'Meegesleurd' voor.
Mijn gitaar
Met mijn gitaar op mijn rug
loop ik door de straten.
Er is geen weg terug;
ik moet alles hier achterlaten.
Met mijn gitaar in de hand
loop ik over het strand.
Zie hoe het water stroomt,
net zoals ik het heb gedroomd.
Over het water, met mijn gitaar op schoot.
In een mooie houten boot
dobber ik over zee.
Met mijn gitaar in de hand
brengt de zee me naar land.
Ga je met me mee?
Rowdy Prins, H4a, RSG Ter Apel
Rowdy Prins tijdens de voordracht van 'Mijn gitaar'.
Baukje Galama zet de drie jonge dichters in het zonnetje. Van rechts naar links: Anouk Baumgart (Ubbo Emmius), Eline Jansen en Rowdy Prins (beiden RSG Ter Apel).
Dana Winner en Erwin de Vries zingen als toegift een duet.
De Koninklijke Militaire Kapel 'Johan Willem Friso'.
Foto's: Hans Banus
Een compilatie van de MAvhG (met muziek!) op YouTube
